Αξιοθέατα
Στις Κυδωνιές Γρεβενών μπορεί κάποιος με μια επίσκεψη του να θαυμάσει πάρα πολλά ιστορικά μνημεία του χωρίου που δεσπόζουν σε περίοπτες θέσεις του χωρίου. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι η εκκλησία του χωρίου, το παλιό σχολειό, η κεντρική βρύση και το μνημείο τον πεσόντων.
Το παλιό σχολείο - Λαογραφικό μουσείο
Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού. Μαζί με την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου και την κεντρική βρύση αποτελούν ένα ιδιαίτερα αξιόλογο αρχιτεκτονικό σύνολο. Σύμφωνα με τη λιθανάγλυφη επιγραφή στο υπέρθυρο της εισόδου κτίστηκε στα 1859 από μαστόρους κατοίκους του χωριού, που χρησιμοποίησαν την τοπική πέτρα ως κύριο δομικό υλικό και δρύινη ξυλεία για τα πατώματα, τα κουφώματα και τη στέγη. Λειτούργησε ως μεικτό σχολείο ως τις αρχές του 20ού αιώνα. Μετά το 1950 για δύο τουλάχιστον χρόνια ο όροφος του σχολείου λειτουργεί σαν εκκλησία. Από το 2001 μέχρι και σήμερα φιλοξενεί τη συλλογή λαογραφικού υλικού στον όροφο, το γραφείο του τοπικού συλλόγου καθώς και μια μικρή βιβλιοθήκη στο ισόγειο.Στο υπέρθυρο της εισόδου φέρει ανάγλυφη υπογραφή από πωρόλιθο με την ημερομηνία ανέγερσης του κτιρίου “ΑΝΕΓΕΡΘΙ ΤΟ ΣΚΛΙΟ ΕΝ ΕΤΙ 1859 ΜΑΙΟΥ “. Το κτίσμα του σχολείου αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα κτίσματα αντίστοιχων κτιρίων της περιοχής. Χαρακτηριστικό της μορφολογίας του κτιρίου αποτελεί η συμπαγής λίθινη ορθογωνική κατασκευή με τον πύργο του κωδωνοστασίου να υψώνεται στο βορειοδυτικό άκρο της. Η στέγη του κτιρίου είναι ξύλινη τετράριχτη καλυμμένη με βυζαντινά κεραμίδια. Έχει χαρακτηριστεί ως “μνημείου” παλαιότερου των τελευταίων 100 ετών και μαζί με την εκκλησία του χωριού και τη βρύση διαμορφώνουν ένα αρχιτεκτονικό σύνολο.
Κεντρική Βρύση
Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία.Κατασκευάστηκε το 1910 από τον εξαιρετικό λαϊκό μάστορα και γλύπτη Γεώργιο Λάζο(Βράγκας). Η δωρεά για την κατασκευή της έγινε από τον Γεώργιο Βασιλειάδη ευκατάστατο ομογενή του εξωτερικού και την εποχή εκείνη κόστισε 1800 χρυσές λίρες. Μέχρι την εποχή εκείνη η γυναίκες του χωριού μετέφεραν νερό για τις ανάγκες του νοικοκυριού από τις γύρω πηγές του χωριού. Πρόκειται για φιάλη τετραγωνικής κάτοψης γενικών διαστάσεων 1,50 x 2,00 μ. για την κρήνη και 3 x 3 για το τετράστυλο υπόστεγο. Είναι κατασκευασμένη από πωρόλιθο με ιδιαίτερο διάκοσμο κλασικιστικού χαρακτήρα αφομοιωμένου από τη λαϊκή παράδοση. Η στέγαση του είναι θολωτή και επικαλύπτεται από φύλλα ψευδαργύρου σε ξύλινη τετράριχτη υποδομή.Αποτελεί αξιόλογο έργο της ανώνυμης λαϊκής αρχιτεκτονικής και σημαντικό στοιχείο της ιστορικής ταυτότητας του τόπου. Έχει χαρακτηριστεί και αυτό ως μνημείο ύστερα από την υπ’αριθμ. 133/24-3-2004 απόφαση του τότε υπουργού πολιτισμού.
Εκκλησία
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο προστάτη του χωριού και είναι κτισμένη στα θεμέλια της παλιάς εκκλησίας. Η θεμελίωση της έγινε το 1937 και περατώθηκε το 1974. Τα θυρανοίξια τελέστηκαν το 1978 από το μητροπολίτη Γρεβενών Σέργιο και με ιερέα της ενορίας τον ιερομόναχο Αμφιλόχιο Κοντοξενάκη από την Ίμβρο. Το κτίριο είναι λιθόκτιστο με πέτρα πελεκητή και ολοκληρώθηκε με εισφορές των χωριανών και εμβάσματα των ξενιτεμένων. Η αγιογράφηση του ιερού έγινε επί ιερέως Κωνσταντίνου Τζούμκα, το δε υπόλοιπο του ναού επί ιερέως Αμφιλόχιου Κοντοξενάκη. Σήμερα τον ιερό ναό λειτουργεί ο πατέρας Φιλιόπουλος Αλέξιος.